Jesteś w artykule: Cele GRSS

GRSS

Cele GRSS

 

Obszar Górnośląskiego Zagłębia Węglowego należy do jednych z najbardziej aktywnych sejsmicznie rejonów górniczych na świecie. Poziom intensywności zjawisk sejsmicznych jest bardzo zróżnicowany, od niewyczuwalnych przez ludzi, do silnych o charakterze słabych trzęsień Ziemi. Aktywność sejsmiczna poprzez oddziaływanie na wyrobiska górnicze powoduje występowanie zagrożenia tąpaniami (Mutke 2007a). Najsilniejsze wstrząsy, o energii sejsmicznej E>107 J mogą powodować występowanie zagrożenia dla obiektów budowlanych i innych form środowiska naturalnego (Mutke i Stec 1997).
 
W rejonach prowadzonej eksploatacji górniczej w Górnośląskim Zagłębiu Węglowym, aktywność sejsmiczna nie występuje równomiernie na całym obszarze. Epicentra wstrząsów górotworu lokalizują się w kilku rejonach należących do różnych jednostek strukturalnych charakteryzujących się stosunkowo głębokim zaleganiem pokładów węgla (poniżej 500m), występowaniem w ich otoczeniu mocnych i grubych kompleksów piaskowcowych oraz silnie rozwiniętą tektoniką. Aktywność sejsmiczna oraz lokalizacja silnych wstrząsów ulegają okresowym zmianom, w zależności od usytuowania rejonów eksploatacji, lokalnych warunków geologiczno‑górniczych, a także stopnia koncentracji wydobycia.
 
Najwyższa aktywność sejsmiczna występowała w obszarze niecki bytomskiej oraz południowego skrzydła siodła głównego. Likwidacja większości kopalń w rejonie niecki bytomskiej i zmniejszenie wydobycia spowodowało w ostatnich latach znaczne zmniejszenie aktywności sejsmicznej w tym obszarze.

 

Należy również podkreślić, że ogniska najsilniejszych wstrząsów górniczych lokalizują się najczęściej w rejonie dużych stref uskokowych, w sytuacji gdy w pobliżu prowadzona jest eksploatacja górnicza. Świadczy to o istnieniu residualnych naprężeń tektonicznych w rejonie tych uskoków. Najwyższą aktywność sejsmiczną indukowaną eksploatacją górniczą na strukturach tektonicznych obserwowano na młodym, trzeciorzędowym uskoku Kłodnickim.